amortyz

Zmiany w amortyzacji od 2018r.

Co można zmienić w amortyzacji od początku 2018 r.?
Od początku roku podatkowego podatnicy mają prawo wprowadzenia zmian w amortyzacji środków trwałych w zakresie obniżenia bądź podwyższenia stawek amortyzacyjnych, a także zmiany częstotliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

Obniżenie stawki amortyzacyjnej a następnie jej podwyższenie

Podstawowy sposób amortyzacji środków trwałych polega na stosowaniu metody liniowej z wykorzystaniem stawek z Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych określonych w załączniku nr 1 do ustaw o podatku dochodowym. Od 1 stycznia 2018 r., w celu dostosowania przedmiotowego Wykazu do zmian wynikających z wchodzącej w życie (dla celów podatkowych i bilansowych) KŚT 2016, Wykaz ten został znowelizowany.

Określone w Wykazie stawki mogą być jednak przez podatników, podczas amortyzacji środka trwałego, zmieniane. Zmiany te mogą polegać na ich obniżaniu oraz ponownym podwyższaniu do poziomu generalnie nieprzekraczającego stawek z Wykazu.

Jak wynika z art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP (odpowiednio art. 22i ust. 5 ustawy o PDOF), podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Należy wskazać, że prawo do obniżenia stawki amortyzacyjnej jest realizowane wyłącznie w oparciu o decyzję podatnika. Nie jest przy tym wymagane spełnienie żadnych warunków ani uzasadnienie podjęcia takiej decyzji.

Tak więc można stwierdzić, że decyzja o obniżeniu stawki amortyzacyjnej jest w pełni autonomicznym wyborem podatnika. Może ona dotyczyć wszystkich środków trwałych, wybranej grupy czy poszczególnych obiektów.

Całkowita dowolność została pozostawiona podatnikowi również w odniesieniu do wysokości wprowadzanej obniżki. Organy podatkowe dopuszczają obniżenie stawki amortyzacyjnej nawet do poziomu odpowiadającego 0% stawce amortyzacyjnej (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 6 grudnia 2016 r., nr 2461-IBPB-1-1.4510.323.2016.1.AT).

Tak obniżoną stawkę amortyzacyjną podatnik może w późniejszym okresie przywrócić do stawki pierwotnej. Powrotne podwyższenie stawki (uprzednio obniżonej) może nastąpić od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Stawka amortyzacyjna stosowana po takim podwyższeniu, co do zasady, nie powinna przekraczać stawki z Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych.

Podwyższenie stawki amortyzacyjnej maszyn i urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu

W myśl art. 16i ust. 4 ustawy o PDOP oraz odpowiednio art. 22i ust. 4 ustawy o PDOF, podatnicy mogą dokonać podwyższenia stawek wynikających z Wykazu w odniesieniu do maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 KŚT, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu – przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0 (dla poszczególnych środków trwałych należy stosować jeden wybrany współczynnik, przez który mnoży się stawkę amortyzacyjną właściwą dla danego środka trwałego, przyjętą z Wykazu).

Możliwość taka dotyczy środków trwałych, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich najnowszych zdobyczy techniki, a także pozostałą aparaturę naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną.

W takim przypadku podwyższenia stawek dokonuje się począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Również rezygnacji ze stosowania podwyższonych stawek można dokonać od początku kolejnego roku podatkowego.

Inne podwyższenia i obniżenia stawek dokonywane w związku z wystąpieniem przesłanek uzasadniających takie zmiany

Podatnicy mogą również podwyższać stawki amortyzacyjne dla budynków i budowli używanych w warunkach pogorszonych i złych oraz dla maszyn, urządzeń i środków transportu używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej. Jednak w tych przypadkach stawki amortyzacyjne podlegają podwyższeniu lub obniżeniu od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające te zmiany. Również w takim przypadku może to być pierwszy miesiąc nowego roku podatkowego.

Zmiana częstotliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych

Z początkiem nowego roku podatkowego podatnicy mogą zmienić częstotliwość dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Dzięki takim zmianom, wynikającym wyłącznie z decyzji podatnika, w jednym roku podatkowym możliwe jest naliczanie odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej danego środka trwałego co miesiąc, a w innym roku podatkowym np. co kwartał lub jednorazowo na koniec roku. Takie prawo wyboru, nieograniczone żadnymi dodatkowymi warunkami, wynika z art. 16h ust. 4ustawy o PDOP oraz odpowiednio z art. 22h ust. 4 ustawy o PDOF.

Weryfikacja i zmiana stawek amortyzacyjnych stosowanych dla celów bilansowych

Nieco inne zasady obowiązują dla celów amortyzacji bilansowej. I tak, w myśl art. 32 ust. 3 ustawy o rachunkowości, poprawność stosowanych okresów i stawek amortyzacji środków trwałych powinna być przez jednostkę okresowo weryfikowana, powodując odpowiednią korektę dokonywanych w następnych latach obrotowych odpisów amortyzacyjnych.

Taką okresową weryfikację przeprowadza się najczęściej na koniec roku obrotowego przy okazji prac bilansowych. Jeżeli w jej wyniku jednostka uzna np., że amortyzacja środka trwałego zbliża się do końca, a jego stan techniczny wskazuje na możliwość jego wieloletniej eksploatacji, to zasadnym jest taka zmiana (obniżenie stawki amortyzacyjnej), aby przybliżyć okres ekonomicznej użyteczności do okresu amortyzacji. Jak jednoznacznie wskazano w ww. przepisie, zmiany wysokości stawki amortyzacyjnej w każdym przypadku (obniżenie czy podwyższenie) dokonuje się od początku następnego roku obrotowego.

 Źródło: Gofin.pl
winter

Zima :)

Zimowego, śnieżnego, spokojnego, rodzinnego weekendu bez cyferek, komputerów i kalkulatorów, życzy wszystkim zespół Biura Rachunkowego MAZOVIA 🙂

kodeks

Przeciwdziałanie wyłudzeniom skarbowym

Walka z wyłudzaniem podatku od towarów i usług oraz przeciwdziałanie wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych to główny cel nowelizacji ustaw, m.in. Kodeksu postępowania cywilnego, o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Ordynacji podatkowej, Prawa bankowego, o VAT.

Dnia 13 stycznia br. weszła w życie ustawa z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych (Dz. U. poz. 2491).

Ustawa przewiduje w szczególności automatyczne ustalanie w systemie teleinformatycznym izby rozliczeniowej (STIR), na podstawie danych z banków i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych (SKOK) oraz danych publicznie dostępnych, wskaźnika ryzyka wykorzystywania banków i SKOK do popełniania wyłudzeń skarbowych.

Określa również zasady blokady rachunku bankowego przedsiębiorcy. Szef Krajowej Administracji Skarbowej będzie mógł zażądać zablokowania konta przez bank na 72 godziny, jeżeli uzna, że rachunek może być wykorzystywany do wyłudzenia podatku VAT. Będzie też mógł przedłużyć blokadę konta do 3 miesięcy, jeżeli zajdą obawy, że przedsiębiorca nie zapłaci podatku.

Ponadto prowadzony będzie w formie elektronicznej wykaz podmiotów, które nie zostały zarejestrowane jako podatnicy VAT, zostały wykreślone z rejestru z urzędu bez konieczności zawiadamiania podmiotu lub zostały przywrócone jako podatnicy VAT.

Żródło: Redakcja Gazety Podatkowej

zus 2018 1

Składki ZUS po wzroście wynagrodzeń w 2018r.

Od 1 stycznia 2018 r. wzrasta kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę dla pracowników zatrudnionych w pełnym, miesięcznym wymiarze czasu pracy. Zwiększy się też prognozowane przeciętne wynagrodzenie miesięczne. Wraz ze wzrostem poziomu tych wynagrodzeń określonej grupie ubezpieczonych podwyższone zostaną limity dotyczące podstaw wymiaru składek.

Składki ZUS po wzroście minimalnej płacy

W 2018 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wyniesie 2.100 zł. Jego kwota będzie więc wyższa o 100 zł w stosunku do wysokości obowiązującej w bieżącym roku, tj. 2.000 zł. Zwiększenie kwoty tego wynagrodzenia podwyższa podstawę wymiaru składek ZUS pracowników.

Składki za pracowników

W przyszłym roku za pracowników wynagradzanych na poziomie minimalnych stawek pracodawca opłacał będzie składki społeczne oraz na FP i na FGŚP od kwoty 2.100 zł. To powoduje, że większą także kwotę składek na te Fundusze będzie finansował (jako płatnik) z własnych środków. Analogicznie wyższe ich kwoty będą też finansowali sami pracownicy.

Podstawa wymiaru składek przedsiębiorców

Kwota minimalnej płacy określa najniższą podstawę wymiaru składek społecznych przedsiębiorcom korzystającym z ulgi w ich opłacie, o której mowa w art. 18a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Do końca tego roku minimalna jej wysokość dla tych osób wynosi 600 zł (30% z 2.000 zł). O ile przepisy dotyczące tej ulgi nie ulegną zmianie, to przedsiębiorcy z niej korzystający w 2018 r. będą opłacali składki społeczne od podstawy wymiaru nie niższej niż 630 zł (30% z 2.100 zł). W przyszłym więc roku przedsiębiorcy zapłacą w każdym miesiącu składki społeczne od podstawy wymiaru wyższej o 30 zł.

Osoby na urlopie wychowawczym

Poziom minimalnej płacy wpływa na naliczanie składek emerytalno-rentowych za niektóre osoby przebywające na urlopie wychowawczym. Podstawę ich wymiaru dla takich osób stanowi bowiem przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających urlop wychowawczy. Dla tej grupy osób ustawodawca wskazał jednak, że tak ustalona podstawa wymiaru składek nie może być m.in. niższa niż 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia, a dla pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy, z ustalonym miesięcznym wynagrodzeniem na poziomie minimalnym, nie może ona być niższa od kwoty minimalnej płacy.

Skoro od 1 stycznia 2018 r. minimalne wynagrodzenie wyniesie 2.100 zł, to najniższa podstawa wymiaru składek emerytalno-rentowych osób przebywających na urlopie wychowawczym nie może być w przyszłym roku niższa od kwoty 1.575 zł miesięcznie (2.100 zł × 75%) lub odpowiednio 2.100 zł – dla pełnoetatowego pracownika z pensją w kwocie minimalnej.

Składka na FP

Wyższa kwota minimalnego wynagrodzenia ma swoje odzwierciedlenie także w składce na FP. Ustala się ją bowiem od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek emerytalno-rentowych (bez stosowania jej rocznego ograniczenia), wynoszących w przeliczeniu na okres miesiąca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Jeżeli zatem w miesiącu oskładkowany przychód np. pracownika osiąga kwotę minimalnej płacy – wtedy istnieje obowiązek opłacania za niego składki na FP.

Prognozowane wynagrodzenie a limity w składkach ZUS

Od 1 stycznia 2018 r. wzrośnie też kwota prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego do wysokości 4.443 zł. Tak wynika z rządowego projektu ustawy budżetowej na rok 2018 (druk sejmowy nr 1876, który jest po I czytaniu na posiedzeniu Sejmu). Jeżeli na dalszym etapie prac legislacyjnych wysokość tego wynagrodzenia nie ulegnie zmianie, to będzie ono wyższe o 180 zł w stosunku do obecnej jego wysokości, tj. 4.263 zł. Kwota tego wynagrodzenia spowoduje wzrost niektórych limitów w podstawach wymiaru składek ZUS.

Składki emerytalno-rentowe

Prognozowane przeciętne wynagrodzenie miesięczne określa roczną granicę podstawy wymiaru składek emerytalno-rentowych osób podlegających tym ubezpieczeniom obowiązkowo oraz dobrowolnie (a także podstawy wymiaru składki na FEP). W danym roku kalendarzowym limit podstawy wymiaru tych składek nie może być wyższy od kwoty odpowiadającej 30-krotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy. W 2018 r. kwota tej granicy będzie więc wynosiła 133.290 zł (tj. 4.443 zł × 30). W 2017 r. wynosi ona 127.890 zł. W przyszłym roku roczny limit podstawy wymiaru tych składek będzie wyższy o 5.400 zł od obowiązującego w tym roku (133.290 zł – 127.890 zł).

Należy jednak zauważyć, że być może od przyszłego roku zniesiony zostanie próg podstawy wymiaru składek emerytalno-rentowych (i na FEP). Tak wynika z rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 1974).

Składki społeczne przedsiębiorców

Poziom prognozowanego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej wpływa także na wysokość podstawy wymiaru składek społecznych przedsiębiorców opłacających te składki na ogólnych zasadach. Dla takich osób minimalna podstawa wymiaru tych składek nie może być niższa niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalno-rentowych ogłoszonego na dany rok kalendarzowy.

Zatem tacy przedsiębiorcy będą musieli opłacać za siebie składki społeczne do ZUS w 2018 r. od kwoty nie niższej niż 2.665,80 zł (4.443 zł × 60%). W 2017 r. naliczają je od podstawy wymiaru nie niższej niż 2.557,80 zł (4.263 zł × 60%). W przyszłym roku podstawa wymiaru tych składek dla takich osób będzie wyższa o 108 zł.

Granica podstawy wymiaru składki chorobowej

Podstawa wymiaru składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe nie może przekraczać miesięcznie 250% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia. Wobec tego w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2018 r. limit podstawy wymiaru składki na to ubezpieczenie wynosić będzie miesięcznie 11.107,50 zł (tj. 4.443 zł × 250%). Do końca 2017 r. wynosi on 10.657,50 zł. W przyszłym roku próg tego limitu będzie zatem wyższy od obowiązującego w tym roku o 450 zł (11.107,50 zł – 10.657,50 zł).

Osoby przebywające na urlopie wychowawczym

Podstawę wymiaru składek emerytalno-rentowych dla osób przebywających na urlopie wychowawczym stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających urlop wychowawczy. Ustalona w taki sposób podstawa wymiaru tych składek dla tych osób nie może być jednak wyższa niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek emerytalno-rentowych. Od 1 stycznia 2018 r. maksymalna jej wysokość dla takich osób wyniesie 2.665,80 zł (60% z 4.443 zł).

Pracownicy oddelegowani do pracy za granicę

Przychód pracowników zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców, do których zastosowanie ma § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1949) w 2018 r. nie będzie mógł być niższy od kwoty 4.443 zł. W 2017 r. nie może on być niższy od kwoty 4.263 zł.

Podstawa prawna

Źródło:  Gofin.pl

Ustawa z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1778)

szczep

Wydatki na szczepienia pracowników przeciw grypie

W celu zminimalizowania w okresie zimowym absencji chorobowej wśród pracowników postanowiliśmy sfinansować im ze środków obrotowych koszty szczepień ochronnych przeciwko grypie. Jak zaksięgować taki wydatek? Czy świadczenia w postaci szczepień należy opodatkować i oskładkować?

1. Skutki podatkowo-składkowe sfinansowania pracownikom szczepień przeciwko grypie
Wartość świadczenia w postaci szczepienia jako przychód ze stosunku pracy

Sfinansowanie przez pracodawcę szczepień chroniących pracowników przed grypą powoduje generalnie po stronie pracowników powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu. Wartość tego rodzaju nieodpłatnych świadczeń mieści się bowiem w definicji przychodów ze stosunku pracy, sformułowanej w art. 12 ust. 1 updof. Stosownie do tego przepisu, za przychód pracownika ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Wartość szczepień sfinansowanych pracownikowi przez pracodawcę ustala się w oparciu o art. 11 ust. 2a pkt 2 updof, który stanowi, że jeżeli przedmiotem nieodpłatnych świadczeń są usługi zakupione, wówczas wartość pieniężną tych świadczeń ustala się według cen zakupu. Jeżeli pracownik częściowo sfinansował wartość szczepienia, to jego przychodem jest różnica pomiędzy wartością omawianego świadczenia ustaloną w podany sposób a odpłatnością poniesioną przez pracownika.

Jednak nie wszystkie szczepienia ochronne będą podlegały opodatkowaniu. Niektóre przychody z tego tytułu mogą być bowiem zwolnione z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 11 i 11a) updof. Na podstawie tych przepisów, wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia:

  • przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw,
  • wynikające z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym ze względu na szczególne warunki i charakter pełnionej służby, przysługujące osobom pozostającym w stosunku służbowym, przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Oznacza to, że jedynie w sytuacji, gdy pracodawca będzie zobowiązany – na podstawie obowiązujących przepisów – do przeprowadzenia szczepień ochronnych pracowników, gdyż przy wykonywaniu pracy są oni narażeni na działanie szkodliwych czynników biologicznych, otrzymanie takiego świadczenia nie spowoduje uzyskania przez nich przysporzenia majątkowego (por. interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 18 stycznia 2017 r., nr 0461-ITPB2.4511.853.2016.1.RS).

Jeśli natomiast obowiązek sfinansowania przez pracodawcę świadczeń w postaci szczepień ochronnych nie wynika z przepisów prawa, tzn. gdy pracodawca finansuje tego typu wydatek z własnej inicjatywy, to wartość tych świadczeń pracodawca powinien opodatkować. Ich wartość jest bowiem wówczas dla pracownika przychodem ze stosunku pracy, niekorzystającym ze zwolnień określonych w art. 21 ust. 1 pkt 11 i 11a) updof.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 16 lutego 2017 r., nr 1462-IPPB2.4511.768.2016.1.MG. W takiej sytuacji w miesiącu wykonania szczepienia ochronnego pracodawca ma obowiązek wartość szczepionki zsumować z pozostałymi przychodami z umowy o pracę danego pracownika i od sumy dochodów pobrać zaliczkę na podatek zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 32 updof.

Wartość świadczenia w postaci szczepienia w podstawie wymiaru składek
na ubezpieczenia społeczne

Wartość nieobowiązkowych szczepień, jako przychód ze stosunku pracy, podlega również uwzględnieniu w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne. Przychód z tego tytułu może być jednak wyłączony z oskładkowania na mocy § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 2236 ze zm.). Jak wynika bowiem z tego przepisu, podstawy wymiaru składek nie stanowią m.in. korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, a polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług.

Jeżeli pracownik będzie ponosił częściową odpłatność np. za szczepienie przeciw grypie, a prawo do otrzymania tego świadczenia (w formie niepieniężnej) będzie wynikało z układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, to wartość takiego szczepienia nie będzie podlegała oskładkowaniu.

2. Ujęcie w księgach rachunkowych wydatków na szczepienia ochronne pracowników
Wydatki poniesione przez jednostkę na szczepienia ochronne pracowników przeciw grypie zalicza się do kosztów działalności operacyjnej. W księgach rachunkowych ujmuje się je na koncie 40-5 „Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia” lub odpowiednim koncie zespołu 5.

Podstawą ujęcia w księgach rachunkowych wydatków poniesionych na szczepienia pracowników jest faktura zakupu otrzymana od zakładu opieki zdrowotnej, którą można zaewidencjonować zapisem:

   1) wartość wykonanej usługi (kwota zobowiązania wobec zakładu
opieki zdrowotnej):
      – Wn konto 30 „Rozliczenie zakupu”,
– Ma konto 21 „Rozrachunki z dostawcami”,
   2) zaliczenie usługi w ciężar kosztów działalności operacyjnej:
      – Wn konto 40-5 „Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia”
lub konto zespołu 5,
– Ma konto 30 „Rozliczenie zakupu”.

Przypomnijmy przy tym, iż usługi szczepień ochronnych korzystają ze zwolnienia z VAT. Zgodnie bowiem z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze, zwalnia się od podatku.

Jak już wcześniej wspomniano, sfinansowanie przez pracodawcę szczepień chroniących pracowników powoduje generalnie po stronie pracowników powstanie przychodu ze stosunku pracy. Wartość tych szczepień stanowi również podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społecznie i ubezpieczenie zdrowotne. Kwotę miesięcznego przychodu pracownika powiększa się więc o to świadczenie i od takiej podstawy oblicza składki ZUS oraz potrąca podatek dochodowy. Zatem ewidencja księgowa świadczenia w postaci szczepienia odbywa się razem z wynagrodzeniem za pracę.

Cztyaj więcej

Źródło: Gofin. pl, za:  Zeszyty Metodyczne Rachunkowości nr 18 (450) z dnia 20.09.2017

poof

Czy wkrótce znikną deklaracje podatkowe?

Ważna deklaracja Ministerstwa Finansów. Jest zdecydowane zlikwidować „w niedalekiej przyszłości” odrębne deklaracje podatkowe VAT.

Dyrektor departamentu podatku od towarów i usług w Ministerstwie Finansów Wojciech Śliż poinformował, że resort finansów planuje odejście od deklaracji VAT i zastąpienie ich składania w formie odrębnego dokumentu zmodyfikowanym Jednolitym Plikiem Kontrolnym.

– Nie będzie odrębnych deklaracji VAT, będą one częścią informacji przesyłanych w formie JPK. Chcemy, aby zmiana ta nastąpiła w niedalekiej przyszłości – poinformował. Wyjaśnił, że będzie ona pochodną wprowadzenia powszechnego JPK, który od 1 stycznia 2018 r. obejmie także najmniejsze firmy.

– Od 1 stycznia przyszłego roku wchodzi obowiązek prowadzenia i wysyłania elektronicznej ewidencji VAT przez wszystkich podatników oraz składania deklaracji VAT w formie elektronicznej (…). Jest logiczne, aby te dwa obowiązki zastąpić jednym. To będzie naturalna konsekwencja wprowadzanych przez nas zmian – dodał dyrektor departamentu VAT w MF.

Źródło: Money.pl