jpkvat

Czy JPK_VAT zastąpi VAT-7 oraz VAT-7K?

Na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji  Minister Finansów przedstawił projekt ustawy z dnia 30 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Ordynacja podatkowa.

Celem tej nowelizacji jest uproszczenie rozliczeń w podatku od towarów i usług.

W projekcie proponuje się m.in. zmiany w ustawie o VAT, mające zasadniczo na celu zastąpienie deklaracji VAT-7 i VAT-7K nowym przekształconym plikiem JPK_VAT.

Proponuje się, aby ustawa nowelizująca weszła w życie z dniem 1 lipca 2019 r. Zatem w pierwszym półroczu 2019 r. podatnicy składają deklarację VAT i przesyłają JPK_VAT na dotychczasowych zasadach.

Źródło: Redakcja Poradnika VAT, 28.01.2019    Poradniku VAT nr 1 z 2019 r.

bozenarodzenie2018male

Wesołych Świąt!

Szanowni Państwo,

zespół Biura Rachunkowego Mazovia składa Państwu najszczersze życzenia spokojnych, rodzinnych Świąt, upływających w atmosferze radości, miłości i pogody ducha.  

Życzymy Wam czasu dla bliskich, zdrowia i spełnienia marzeń. Niech ten świąteczny czas, będzie ukojeniem po trudach dnia codziennego i źródłem energii na kolejne miesiące w nadchodzącym Nowym Roku.

praca w domu

A może firma w domu?

Wydatki związane z utrzymaniem i używaniem prywatnego mieszkania, w sytuacji korzystania z niego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nie są wykluczone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 updof.

Tym samym tego rodzaju wydatki mogą być ujmowane w rachunku podatkowym po stronie kosztów, o ile podatnik wykaże, że ponosi je w celu uzyskania przychodów z działalności gospodarczej lub zachowania albo zabezpieczenia tego źródła przychodów. Wymóg istnienia takiego związku przychodów i kosztów wynika z art. 22 ust. 1 updof.
1. Wyznaczenie lokalu/pomieszczeń służących działalności

Przed przystąpieniem do omawiania kwestii dotyczących rozliczania i ewidencjonowania kosztów utrzymania i używania prywatnego mieszkania warto przypomnieć, że w ocenie niektórych organów podatkowych wspomniane wydatki mogą być ujmowane do kosztów podatkowych wtedy, gdy dotyczą lokalu zgłoszonego jako siedziba/miejsce wykonywania działalności (np. we wniosku o wpis działalności do CEIDG). Taki pogląd wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, stwierdzając w interpretacji indywidualnej z 4 stycznia 2013 r., nr IPTPB1/415-601/12-4/ASZ, że: „(…) wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę (…) w miejscu zamieszkania, które nie zostało ujawnione w CEDIG jako dodatkowy adres wykonywania działalności gospodarczej, nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej”.

Ponadto, jeżeli podatnik w działalności gospodarczej nie wykorzystuje całego lokalu, to uznanie wydatków związanych z jego eksploatacją za koszty uzyskania przychodów uznawane jest za dopuszczalne pod warunkiem, że na potrzeby firmy wydzieli konkretne pomieszczenia. Z takim stanowiskiem spotykamy się przykładowo w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 3 kwietnia 2015 r., nr IBPBI/1/415-1512/14/ŚS oraz z 7 października 2014 r., nr IBPBI/1/415-769/14/AB. W pierwszej z przywołanych interpretacji czytamy, że: „Jedynie w przypadku, gdy posiadany przez podatnika lokal, jako całość lub wyodrębnione w tym lokalu pomieszczenie służy tylko i wyłącznie dla celów prowadzonej działalności gospodarczej i jednocześnie nie służy celom osobistym, nie ma przeszkód do zaliczenia wydatków związanych z jego utrzymaniem i eksploatacją do kosztów uzyskania przychodów. Natomiast w sytuacji, gdy określony lokal jest wykorzystywany przede wszystkim na cele prywatne podatnika, a jedynie sporadycznie (w razie istnienia takiej potrzeby) w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, wydatki związane z pozyskaniem i posiadaniem takiego lokalu stanowią (…) wydatki o charakterze osobistym. W rezultacie nie mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów (…)”.

Zwróć uwagę!Nie ma przeszkód, by wydatki związane z lokalem mieszkalnym zaliczać do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, jeżeli dany lokal został wyznaczony (zgłoszony) przez podatnika jako miejsce prowadzenia lub wykonywania tej działalności.
2. Rodzaj i wysokość wydatków zaliczanych do kosztów podatkowych

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem organów podatkowych, jeżeli na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej podatnik przeznaczy cały lokal mieszkalny, wówczas do kosztów uzyskania przychodów może zaliczyć wydatki związane z utrzymaniem i użytkowaniem tego lokalu w pełnej wysokości. Natomiast gdy działalności gospodarczej służą tylko określone pomieszczenia położone w danym lokalu mieszkalnym, kosztem podatkowym będzie tylko część tych wydatków.

Stanowisko to potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24 października 2014 r., nr IPPB1/415-922/14-2/AM. Jak stwierdził w niej organ podatkowy: „W przypadku wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej nieruchomości lokalowej (…) wydatki związane z używaniem i eksploatacją nieruchomości mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej jedynie w takim zakresie w jakim ww. nieruchomość będzie wykorzystywana na potrzeby tej działalności”.

Zwróć uwagę!W razie wykorzystywania na potrzeby prowadzonej działalności części lokalu mieszkalnego, wydatki związane z jego utrzymaniem i użytkowaniem można ująć do kosztów podatkowych tylko w części przypadającej na pomieszczenia wydzielone wyłącznie na potrzeby tej działalności.

Przepisy podatkowe nie określają sposobu, w jaki należy ustalać wysokość wydatków przypadającą na część lokalu zajmowanego na działalność gospodarczą. Z reguły przy ustalaniu tych wydatków przyjmuje się wskaźnik udziału powierzchni przeznaczonej na prowadzenie działalności w ogólnej powierzchni mieszkania (domu). O akceptacji tej metody przez organy podatkowe może świadczyć m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 15 października 2012 r., nr IBPBI/1/415-840/12/ESZ. Czytamy w niej, że: „(…) w takim zakresie w jakim mieszkanie (…) jest wykorzystywane na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, wskazane we wniosku wydatki (m.in. opłaty na fundusz remontowy, za media, wodę, ogrzewanie, wywóz śmieci, energię elektryczną – przyp. red.) jako ponoszone w celu uzyskiwania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.

Ww. wydatki nie zostały również wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem ta część wydatków, o których mowa we wniosku, która odpowiada stosunkowi powierzchni mieszkania wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej do ogólnej powierzchni mieszkania, może stanowić koszt uzyskania przychodów tej działalności. Jedynie bowiem ta część ww. wydatków wiąże się z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą”.

Także Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 25 czerwca 2014 r., nr ITPB1/415-367/14/MW stwierdził, że: „(…) wydatki eksploatacyjne (czynsz, opłaty za media, wodę, energię elektryczną ogrzewanie) oraz odsetki od kredytu zaciągniętego na nabycie tego mieszkania – zapłacone od dnia oddania mieszkania do używania – mogą stanowić koszt uzyskania przychodów z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, jednakże wyłącznie w części która przypada proporcjonalnie na powierzchnię mieszkania wykorzystywaną do tej działalności gospodarczej”.

Zwróć uwagę!Przy ustalaniu wydatków przypadających na używaną w działalności gospodarczej część lokalu mieszkalnego przyjmuje się zazwyczaj wskaźnik udziału powierzchni przeznaczonej na prowadzenie działalności w ogólnej powierzchni mieszkania (domu).

Wskaźnik udziału powierzchni przeznaczonej na prowadzenie działalności w ogólnej powierzchni mieszkania (domu) może być stosowany w szczególności przy rozliczaniu:

  • wydatków na spłatę odsetek od kredytu zaciągniętego na sfinansowanie zakupu lokalu,
  • kosztów mediów (np. opłat za zużycie wody i prądu, opłat za wywóz odpadów).

Niezależnie od tego czy podatnik na potrzeby działalności gospodarczej przeznacza cały czy tylko część lokalu mieszkalnego, w pełnej wysokości może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na zakup składników wyposażenia, czyli rzeczowych składników majątku niezaliczonych do środków trwałych. Należy jednak mieć na uwadze, że takie składniki majątku nie mogą być wykorzystywane na cele osobiste podatnika (art. 23 ust. 1 pkt 49 updof). W razie stwierdzenia naruszenia tego warunku, będzie on bowiem zmuszony wyłączyć koszty zakupu danego składnika majątku z kosztów podatkowych.

3. Ujęcie wydatków w podatkowej księdze

Koszty związane z używaniem własnego mieszkania (domu) do celów prowadzonej działalności gospodarczej powinny być wykazywane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 13 „pozostałe wydatki”. Tak wynika z treści ust. 13 objaśnień zawartych w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2014 r. poz. 1037 ze zm.).

Warunkiem wpisania kosztów do podatkowej księgi jest posiadanie właściwych dowodów księgowych. Z § 12 rozporządzenia wynika, że podstawą zapisu w podatkowej księdze są faktury, faktury VAT RR, rachunki, dokumenty celne, dokumenty określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p updof oraz inne dowody, wymienione w § 13 i 14 rozporządzenia.

I tak, w celu udokumentowania wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą, podatnik może sporządzić dowód wewnętrzny. Dowód wewnętrzny powinien zawierać datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatku oraz przedmiot operacji gospodarczej i wysokość kosztu (wydatku). Tak wynika z § 14 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 rozporządzenia).

Zwróć uwagę!Podstawą do sporządzenia dowodu wewnętrznego jest dokument obejmujący całość opłat za media (np. za energię).

W odniesieniu do składników wyposażenia, zlokalizowanych w mieszkaniu lub w pomieszczeniach zajętych przez podatnika na potrzeby prowadzonej działalności, podstawą zapisu w księdze mogą być w szczególności dowody zakupu w postaci faktury czy rachunku. Natomiast w celu zaksięgowania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej lokalu mieszkalnego lub jego części, podatnik może wystawić dowód księgowy spełniający wymogi określone w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, albo też może dokonywać takich zapisów w oparciu o prowadzoną ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

 Żródło: Gofin.pl za: Przegląd Podatku Dochodowego nr 5 (437) z dnia 1.03.2017
aplikacja-jpk

Bezpłatna aplikacja JPK

Bezpłatna aplikacja JPK – komunikat Ministerstwa Finansów

Na stronie internetowej Ministerstwa Finansów (www.mf.gov.pl) w dniu 28 października 2016 r. pojawił się komunikat  „Bezpłatna aplikacja JPK”. MF przypomina w nim, że od 1 stycznia 2017 r. mali oraz średni przedsiębiorcy będą zobowiązani do comiesięcznego składania pliku JPK_VAT (tj. ewidencja zakupu i sprzedaży VAT), a pierwsze sprawozdania złożą za styczeń 2017 r.

Jak wynika z tego komunikatu, aby ułatwić małym i średnim przedsiębiorcom wypełnianie tego obowiązku, przygotowano bezpłatną aplikację do złożenia JPK. Oprogramowanie to będzie umożliwiało walidację danych wejściowych zapisanych w arkuszu kalkulacyjnym, generowanie dokumentu JPK_VAT w oparciu o przygotowane w ten sposób dane, a następnie import przygotowanego dokumentu JPK do MF. Aplikacja jest już gotowa dla systemu operacyjnego Windows, planowane jest także udostępnienie jej w systemie Linux.

MF wyjaśniło ponadto, że rozszerzenie katalogu podmiotów, które mają obowiązek raportowania, ma na celu pozyskanie bieżącej informacji o transakcjach podlegających opodatkowaniu VAT. Zdaniem MF, umożliwi to skuteczną identyfikację wyłudzeń, unikania opodatkowania oraz ustalenie powiązań pomiędzy przedsiębiorcami i lepsze typowanie podmiotów do kontroli. MF podkreśliło także, że wpłynie to na szybsze przekazywanie zwrotów podatku w przypadku, gdy transakcje nie  będą budziły wątpliwości.

Źródło: Gofin.pl

jednolity-plik

Już niedługo: Jednolity Plik Kontrolny

Czym jest JPK

Jednolity Plik Kontrolny (ang. Standard Audit File-Tax – SAF-T) jest zbiorem danych, tworzonym z systemów informatycznych podmiotu gospodarczego poprzez bezpośredni eksport danych, zawierającym informacje o operacjach gospodarczych za dany okres, posiadającym ustandaryzowany układ i format (schemat XML) umożliwiający jego łatwe przetwarzanie.

Doświadczenie innych krajów UE

Wprowadzenie JPK w Polsce wzorowane było na doświadczeniach rozwiązań skutecznie wprowadzonych do systemów prawnych wielu państw UE (m.in. Austria, Belgia, Dania, Holandia, Litwa, Luxemburg, Niemcy, Słowenia, Szwecja, Portugalia, Wielka Brytania).

Struktury logiczne JPK

Opublikowany zestaw 7 struktur obejmuje najważniejsze księgi podatkowe i dowody księgowe. Są to:

Struktura 1 – księgi rachunkowe – JPK_KR

Struktura 2 – wyciąg bankowy – JPK_WB

Struktura 3 – magazyn – JPK_MAG

Struktura 4 – ewidencje zakupu i sprzedaży VAT – JPK_VAT

Struktura 5 – faktury VAT – JPK_FA

Struktura 6 – podatkowa księga przychodów i rozchodów – JPK_PKPIR

Struktura 7 – ewidencja przychodów – JPK_EWP

Przekazywanie plików JPK

Przekazywanie postaci elektronicznej ksiąg podatkowych i dowodów księgowych na żądanie organów podatkowych i organów kontroli skarbowej odbywa się za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych, z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w księgach.

Podmioty są zobowiązane przekazywać pliki JPK na żądanie organów podatkowych i organów kontroli skarbowej w następujących terminach:

  • od 1 lipca 2016r. – duże podmioty
  • od 1 lipca 2018r. – mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa.

Comiesięczne przekazywanie postaci elektronicznej ewidencji zakupu i sprzedaży (JPK_VAT) odbywa się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w księgach.

Obowiązek comiesięcznego przekazywania pliku JPK_VAT (ewidencja zakupu i sprzedaży VAT) będzie obowiązywał od:

  • 1 lipca 2016r. – duże podmioty
  • 1 stycznia 2017r. – małe i średnie podmioty
  • 1 stycznia 2018r. – mikro przedsiębiorcy.

Korzyści dla podatników

Podstawowym celem Jednolitego Pliku Kontrolnego jest usunięcie bariery w przekazywaniu danych elektronicznych. Efektem tego będzie skrócenie czasu kontroli, zmniejszenie jej uciążliwości oraz obniżenie kosztów. W wielu przypadkach przekazanie pliku będzie odbywało się wyłącznie w ramach czynności sprawdzających, po których kontrola u podatnika w ogóle nie będzie konieczna. Podatnicy zyskają także nowy mechanizm kontroli wewnętrznej, który pozwoli monitorować pracę służb księgowych. Dodatkowym efektem wprowadzonego rozwiązania może być wykorzystanie struktury zestawienia faktur jako narzędzia w komunikacji między podatnikami. Możliwe stanie się przekazywanie zestawień faktur w formacie XML, których księgowanie będzie mogło być zautomatyzowane.

Korzyści dla administracji

Korzyścią dla administracji będzie automatyzacja weryfikacji danych podatkowych. Administracja zyska narzędzie umożliwiające szybkie przeprowadzenie czynności sprawdzających i kontroli. Dostęp do uporządkowanych danych pozwoli na szybkie ustalanie nieprawidłowości oraz przyśpieszy potwierdzanie prawidłowości rozliczeń. Szybkie ustalenie nieprawidłowości pozwoli skuteczniej przeciwdziałać takim zjawiskom jak wyłudzenia VAT czy unikanie opodatkowania.

Dodatkową korzyścią będzie możliwość ujednolicenia procedur sprawdzających i kontrolnych, co powinno przełożyć się na efektywniejsze zarządzanie zespołami realizującymi czynności kontrolne. Nie bez znaczenia będzie też obniżenie kosztów związanych z coraz szerszym stosowaniem dokumentacji w formie elektronicznej.

Źródło: mf.gov.pl