split

Split payment – Już tuż, tuż…

W najbliższym czasie, bo już od 1 lipca 2018 r. podatników VAT czeka rewolucja w zakresie zasad regulowania należności za zakupione towary i usługi. Od tego dnia obowiązywać będą dodane do ustawy o VAT przepisy art. 108a-108d, które wprowadzają tzw. mechanizm podzielonej płatności (split payment).

Zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że:1) zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury dokonywana będzie na rachunek VAT, natomiast2) zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej z otrzymanej faktury dokonywana będzie na rachunek bankowy albo na rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest prowadzony rachunek VAT, albo będzie rozliczana w inny sposób.Zapłata należności z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności będzie dokonywana w złotych polskich przy użyciu komunikatu przelewu udostępnionego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, przeznaczonego do dokonywania płatności w mechanizmie podzielonej płatności. Podatnik będzie w nim wskazywał:1) kwotę odpowiadającą całości albo części kwoty podatku wynikającej z faktury, która ma zostać zapłacona w mechanizmie podzielonej płatności;2) kwotę odpowiadającą całości albo części wartości sprzedaży brutto;3) numer faktury, w związku z którą dokonywana będzie płatność;4) numer, za pomocą którego dostawca towaru lub usługodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku.

1. Podzielona płatność – prawo czy obowiązek?

Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy o VAT, od 1 lipca br. podatnicy, którzy otrzymają fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury będą mogli zastosować mechanizm podzielonej płatności.Ustawowe regulacje w tym zakresie zakładają dobrowolność stosowania tego mechanizmu. Wybór w każdym przypadku należy do podatnika będącego nabywcą towaru czy usługi.
Pamiętać przy tym należy, że podzieloną płatność będzie można stosować wyłącznie do transakcji pomiędzy podatnikami VAT. Jeżeli stroną transakcji będzie osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, nie będzie możliwości rozliczenia VAT w tym systemie.Warto także podkreślić, że dobrowolność stosowania mechanizmu podzielonej płatności oznacza, że nabywca może zdecydować o jego stosowaniu w sposób wybiórczy. Rozliczenie to nie musi dotyczyć każdej otrzymanej faktury zakupu, czy każdej transakcji dokonywanej z określonym dostawcą.Jak wynika z obowiązujących przepisów, to nabywca będzie też decydował o tym, w jaki sposób płatność zostanie „podzielona”, czyli jaką kwotę wskaże do zapłacenia przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności. Bank nie będzie obliczał prawidłowości wskazanej przez podatnika w komunikacie przelewu kwoty VAT.Sprzedawca towaru czy usługi nie będzie mógł również „wymusić” na nabywcy odpowiedniego sposobu zapłaty za towar czy usługę i nie będzie miał możliwości wskazania, że przykładowo w odniesieniu do danej transakcji chciałby otrzymać całą kwotę na swój rachunek rozliczeniowy, z pominięciem mechanizmu split payment.
Ustawodawca decydując się na wprowadzenie do ustawy o VAT mechanizmu podzielonej płatności, od początku założył, że choć mechanizm ten będzie dobrowolny, to jednak w niektórych branżach powinien zostać wprowadzony obligatoryjnie. Ministerstwo Finansów przygotowało wniosek do Komisji Europejskiej o wyrażenie zgody na wprowadzenie obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności dla transakcji objętych mechanizmem odwrotnego obciążenia (usługi budowlane, elektronika) a także transakcji, w których mamy do czynienia z solidarną odpowiedzialnością w odprowadzaniu podatku VAT (paliwa). W tych branżach występuje największe ryzyko wyłudzeń i w związku z tym stosowanie podzielonej płatności pozwoliłoby na pełną przejrzystość transakcji.
Wniosek do Komisji Europejskiej został w dniu 7 maja 2018 r. zaakceptowany przez Radę Ministrów, jednak na jego rozpatrzenie przez Komisję i następnie akceptację przez Radę UE należy oczekiwać przez dłuższy czas. Dotąd obowiązkowy split payment wprowadzono jedynie w Rumunii i w ograniczonym zakresie we Włoszech i Czechach. Ministerstwo Finansów zakłada, że w Polsce będzie powszechnie stosowanym sposobem regulowania należności przez przedsiębiorców i przyczyni się do uszczelnienia systemu podatkowego.
Źródło: Gofin.pl

 

mozg

Cechy „Księgowej Idealnej”

Gdyby sztab psychologów mógł stworzyć idealną księgową. Jaka by ona była?
Wykształcenie i doświadczenie to oczywiste kompetencje, których szukamy wybierając księgową. Jednak pozostaje sfera kompetencji osobistych. Nie każdy ma predyspozycje to tak skrupulatnej i odpowiedzialnej pracy. Może warto przyjrzeć się bliżej cechom pożądanym u pracowników księgowości.

  1. Ambicja, chęć uczenia się – dobry księgowy powinien być ambitny. Będzie poszerzał swoją wiedzę i kompetencje, bo świat podatków i rachunkowości zmienia się nieustannie. Zaangażowanie w pracę i chęć wykonywania jej najlepiej jak to możliwe na pewno zapewni zaufanie klientów, czy pracodawców.
  2. Otwartość umysłu, perspektywa –  wielostronne spojrzenie na rzeczywistość i gotowość do jej badania mogą dać księgowemu możliwość tworzenia najskuteczniejszych rozwiązań.
  3. Autentyczność – otwarte i uczciwe prezentowanie siebie i swojej pracy buduje zaufanie, które jest kluczowe w pracy z księgowym.
  4. Dzielność – w tym wypadku, to nieuciekanie od spraw budzących lęk, trudnych lub stanowiących wyzwanie. Często nie zdajemy sobie sprawy, jak ważne decyzje muszą podejmować lub choćby proponować księgowi.
  5. Wytrwałość – umiejętność doprowadzenie rozpoczętych spraw do końca. Tu nie ma miejsca na niedotrzymanie terminu, na poślizgi, nawet jeśli są święta, choroby, czy zmęczenie. Cecha ta w dzisiejszych czasach jest coraz rzadsza do zauważenia, tym bardziej warta pełnego docenienia.
  6. Bezstronność – w rachunkowości musisz być sędzią bezstronnym. Nawet jeśli jest ci to nie na rękę. Nawet jeśli chciałoby się inaczej.
  7. Zdolność do współpracy połączona ze zdolnościami przywódczymi – współpracownicy lub klienci nie zawsze są zadowoleni z proponowanych rozwiązań lub obowiązków, o których dowiadują się od księgowego. Umiejętność traktowania ich obaw jako ważnych z jednoczesną stanowczością w egzekwowaniu tych konieczności, wymaga sił interpersonalnych i świadomości społecznej.
  8. Rozwaga i samokontrola – unikanie pokus i łatwych rozwiązań ważne jest w wielu dziedzinach życia. Tu na pewno powinny być podstawą działania.
  9. Odporność na stres – tu chyba nie trzeba niczego dodawać…
  10. Humor i pogoda ducha – by nie dać się wciągnąć w system cyfr, kont i labiryntów rachunkowości 🙂

Można wyliczać jeszcze długo. Warto się pochylić, przyjrzeć i docenić jak ważnym elementem każdej firmy jest księgowość i jak wiele na codzień oczekujemy od jej pracowników. Wszystkie ich zadania wymagają wymienionych wyżej cech. Czy Twój księgowy również je posiada?

P.S. W Biurze Rachunkowym Mazovia mamy same księgowe o pełnym wachlarzu powyższych zalet 🙂 Zapraszamy do współpracy

Tekst: Agnieszka Pietrzak

egzekucja

Ważna zmiana! Egzekucje zbieżne zajmowane wg zasady pierwszeństwa

Sądy nie rozstrzygają już zbiegów egzekucji w przypadku zajęcia tej samej rzeczy lub tego samego prawa majątkowego przez komornika sądowego i administracyjny organ egzekucyjny. Łączne prowadzenie egzekucji przejmuje ten z nich, kto pierwszy dokonał zajęcia, a jeżeli nie można ustalić pierwszeństwa – decyduje wysokość dochodzonej kwoty. Nowe zasady obowiązują od 8 września 2016 r.

Zasada pierwszeństwa

Mianem zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej określa się sytuację, w której komornik oraz administracyjny organ egzekucyjny prowadzą niezależnie od siebie postępowania wobec tego samego dłużnika i w pewnym momencie zajmują na pokrycie dochodzonych należności tę samą należącą do niego rzecz lub prawo majątkowe, np. pensję, rachunek bankowy, samochód.

Oba organy nie mogą równocześnie prowadzić egzekucji z takiego mienia. Jeden z nich musi przejąć łączne prowadzenie egzekucji. Dotychczas takie sprawy rozstrzygał sąd. Komornik i administracyjny organ egzekucyjny wstrzymywali czynności egzekucyjne. Akta sprawy przekazywali natomiast właściwemu sądowi rejonowemu, aby ten zdecydował, który z nich ma dalej prowadzić w trybie dla siebie właściwym łącznie egzekucje z zajętego mienia. Rozstrzygnięcie zależało zasadniczo od stanu każdego z postępowań egzekucyjnych, a jeżeli były one w równym stopniu zaawansowane – od wysokości dochodzonych należności i kolejności ich zaspokojenia. Postanowienie w tej sprawie zapadało w ciągu 14 dni.

Obecnie obowiązujące regulacje zastępują sądowy model rozpatrywania zbiegów egzekucyjnych – ustawowym. Wprowadzono zasadę pierwszeństwa. Łączne prowadzenie egzekucji do rzeczy lub prawa majątkowego zajętego zarówno przez komornika, jak i administracyjny organ egzekucyjny przejmuje ten z nich, kto jako pierwszy dokonał zajęcia. Jeżeli ustalenie pierwszeństwa okaże się niemożliwe, zbieg egzekucji rozstrzygany jest na rzecz organu, który dokonał zajęcia na poczet wyższej należności. Stanowi tak art. 62 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 773 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Opisanych reguł nie stosuje się w razie wystąpienia zbiegu egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego państwa członkowskiego UE albo zagranicznego tytułu wykonawczego, określonych w ustawie o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych, oraz egzekucji sądowej. Łączne prowadzenie egzekucji przejmuje w takim przypadku administracyjny organ egzekucyjny. Jeżeli nastąpi kolejny zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, łączne prowadzenie egzekucji przejmuje komornik albo administracyjny organ egzekucyjny, który prowadzi egzekucje w wyniku pierwszego zbiegu.

Obowiązki organu

Administracyjny organ egzekucyjny, przekazując komornikowi prowadzenie egzekucji, musi dopełnić szeregu formalności.


Zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej nie wstrzymuje czynności egzekucyjnych.

Pierwsza kwestia to sporządzenie odpisów: tytułu wykonawczego, dokumentu zajęcia rzeczy lub prawa majątkowego oraz innych dokumentów niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia egzekucji. W odpisie tytułu wykonawczego należy zamieścić adnotację o wysokości należnych kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym, w którym doszło do zbiegu, oraz o zakresie, w jakim dochodzona należność została spłacona. Pisma doręcza się komornikowi w formie elektronicznej – na adres elektroniczny na platformie ePUAP powiązany z kontem tego komornika na ePUAP.

Kolejna sprawa to rozliczenia finansowe. Administracyjny organ egzekucyjny musi przekazać komornikowi kwoty uzyskane wskutek zajęcia mienia, do którego nastąpił zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej, a które nie zostały wypłacone wierzycielowi przed przekazaniem komornikowi odpisów ww. dokumentów. Umarza z urzędu nieściągnięte, a naliczone opłaty za czynności egzekucyjne (wskazane w art. 64 § 1 pkt 2-6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Ma również obowiązek zwrócić wierzycielowi niewykorzystaną zaliczkę.

Administracyjny organ egzekucyjny zawiadamia ponadto wierzyciela, zobowiązanego oraz dłużnika zajętej wierzytelności (np. pracodawcę zobowiązanego w przypadku zbiegu egzekucji do wynagrodzenia za pracę) o przekazaniu sprawy komornikowi. Zobowiązany i dłużnik zajętej wierzytelności muszą być również poinformowani o umorzeniu opłaty za czynność egzekucyjną, dokonaną w egzekucji, w której wystąpił zbieg.

Komornik prowadzi łącznie egzekucje we właściwym dla siebie trybie. Administracyjny organ egzekucyjny może żądać od niego informacji o przebiegu egzekucji.

Zbieg administracyjny

Zajęcie tej samej rzeczy lub prawa majątkowego zdarza się również w toku administracyjnych postępowań egzekucyjnych.

Administracyjne postępowanie egzekucyjne to procedura dochodzenia długów publicznoprawnych, np. nieopłaconych podatków, ceł, składek na ubezpieczenia społeczne. Egzekucją zajmuje się wiele organów (patrz ramka). Osoba lub podmiot, który posiada długi publicznoprawne z różnych tytułów, może więc być stroną odrębnych administracyjnych postępowań egzekucyjnych. W takim przypadku często dochodzi do zbiegu egzekucji – dwa (lub więcej) organy egzekucyjne zajmują na pokrycie dochodzonych należności tę samą rzecz lub prawo majątkowe dłużnika.

Dotychczasowe przepisy nakazywały właściwemu urzędowi skarbowemu przejęcie łącznego prowadzenia egzekucji administracyjnych. Obecnie stosuje się opisaną wcześniej zasadę pierwszeństwa. Łączne prowadzenie egzekucji przejmuje ten administracyjny organ egzekucyjny, który jako pierwszy zajął rzecz lub prawo majątkowe. Jeżeli ustalenie pierwszeństwa jest niemożliwe, zbieg egzekucji rozstrzygany jest na rzecz organu, który dokonał zajęcia na poczet wyższej należności. Ewentualne spory w tym zakresie rozstrzyga właściwy dyrektor izby skarbowej.

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 17.11.1964 – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101 ze zm.)

Ustawa z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599 ze zm.)

 Źródło:  Gofin.pl